Als je één fysieke computer hebt met meerdere virtuele machines dan heb je dus ook één (of meer) fysieke netwerkkaarten en meerdere virtuele netwerkkaarten. Hoe je het ook wendt of keert, deze virtuele netwerkkaarten communiceren allen via de fysieke netwerkkaart naar de buitenwereld toe. Maar hoe communiceren deze virtuele netwerkkaarten nu met de fysieke netwerkkaart?

Als je één fysieke computer hebt met meerdere virtuele machines dan heb je dus ook één (of meer) fysieke netwerkkaarten en meerdere virtuele netwerkkaarten. Hoe je het ook wendt of keert, deze virtuele netwerkkaarten communiceren allen via de fysieke netwerkkaart naar de buitenwereld toe. Maar hoe communiceren deze virtuele netwerkkaarten nu met de fysieke netwerkkaart?
Voordat ik hier een antwoord opgeef kijken we eerst eens hoe een niet-virtueel besturingssysteem met de buitenwereld communiceert (zie onderstaande afbeelding).
Niet-virtueel besturingssysteem
De applicatie praat dus met de TCP/IP stack en deze stuurt zijn pakketjes rechtstreeks naar de fysieke netwerkkaart. Niets nieuws, zo werkt het immers al jaren.
Maar dan nu de virtuele machines. Deze heb je in 2 smaken: parent partities en child partities. Per fysieke computer heb je altijd één virtuele machine die parent is. Dit is het besturingssysteem waar vanuit je de andere virtuele machines kunt beheren. Dit is tevens het besturingssysteem dat het enige niet-virtuele besturingssysteem was alvorens de rol Hyper-V werd geselecteerd. Als je de Hyper-V rol installeert moet je namelijk opnieuw opstarten, tijdens dit opstarten word de hypervisor geïnstalleerd waarmee het originele fysieke besturingssysteem virtueel wordt gemaakt. Daarna kun je extra virtuele machines maken. Dit zijn dan altijd child partities.
Alle virtuele machines hebben een eigen TCP/IP stack en zijn allen verbonden met een virtuele switch. Deze virtuele switch is ook verbonden met de fysieke netwerkkaart.
Fysieke netwerkkaart ook te benaderen vanuit de parent partitie
Zoals je binnen bovenstaande afbeelding ziet is de fysieke netwerkkaart ook te benaderen vanuit de parent partitie. En dat zie je weer terug bij je netwerk connecties.
Hieronder zie je een screenshot gemaakt in de parent partitie. Hierin staan de virtuele netwerkkaart (links) en de fysieke netwerkkaart (rechts). De netwerk connecties van een child partitie laat enkel de virtuele netwerkkaart zien. Als je vervolgens naar de properties kijkt via de virtuele netwerkkaart krijg je de ‘normale’ TCP/IP settings te zien. In de settings van de fysieke netwerkkaart zie je maar één vinkje staan, namelijk die van de virtuele netwerk switch.
Hyper-V
Als je op je host meerdere netwerkkaarten hebt en je wilt ook meerdere netwerkkaarten gebruiken in je virtuele machines dan kun je dit regelen met Virtual Network Manager. Dit tooltje start je in parent partitie. Het kan gestart worden vanuit de Hyper-V Manager (een MMC) nadat je de Hyper-V rol hebt geïnstalleerd.
Hyper-V