Hyper-V is een nieuwe rol in Windows Server 2008. Met behulp van Hyper-V kun je meerdere virtuele besturingssystemen draaien op een computersysteem. Anders dan bij Virtual PC en bij Virtual Server is er bij Hyper-V geen host besturingssysteem waar de virtuele besturingssystemen op draaien. In plaats van een host besturingssysteem is er namelijk een enkel een zogenaamde hypervisor, een 'dunne' softwarelaag tussen de fysieke hardware en de Virtuele PCs (VPCs). Dit zorgt ervoor dat de VPCs nauwelijks performanceverlies hebben ondanks het feit dat ze virtueel zijn.

Hyper-V is een nieuwe rol in Windows Server 2008. Met behulp van Hyper-V kun je meerdere virtuele besturingssystemen draaien op een computersysteem. Anders dan bij Virtual PC en bij Virtual Server is er bij Hyper-V geen host besturingssysteem waar de virtuele besturingssystemen op draaien. In plaats van een host besturingssysteem is er namelijk een enkel een zogenaamde hypervisor, een 'dunne' softwarelaag tussen de fysieke hardware en de Virtuele PCs (VPCs). Dit zorgt ervoor dat de VPCs nauwelijks performanceverlies hebben ondanks het feit dat ze virtueel zijn.
Een andere bijkomend voordeel is dat Hyper-V ook 64 bit systemen ondersteunt en daarmee meer dan 4GB geheugen. Met de Hyper-V manager kun je VPCs creëren en beheren. De Hyper-V-Manager wordt standaard geïnstalleerd op de VPC die oorspronkelijk (als eerste) op de desbetreffende hardware is geïnstalleerd. Ja, je leest het goed, de PC waar je de Hyper-V rol activeert wordt een VPC. Deze VPC draait in de zogenaamde parent partition. De nieuwe VPCs komen in een child partition te staan. De Hyper-V manager kan overigens op alle Windows Server 2008 en Vista systemen worden geïnstalleerd in hetzelfde network (VPC of niet). Zie hiervoor mijn andere blog over RSAT.
Figuur 1, Hyper-V.
Figuur 1.
Snapshots, tijdreizen voor besturingssystemen
Mocht je van plan zijn om in één van je virtuele PCs iets uit te proberen waarvan je niet zeker weet of dat goed gaat uitpakken, dan doe je er verstandig aan om eerst een snapshot van de VPC te maken.  Een snapshot is een momentopname van een VPC op een bepaald tijdstip. Een snapshot maak je door met de rechter muistoets op een VPC te klikken en dan te kiezen voor ‘Snapshot’. De betreffende VPC zelf merkt hier niets van en blijft dus gewoon zijn werk doen. Mocht je, om wat voor een reden dan ook, terug willen gaan naar dat tijdstip, dan kun je met je rechter muistoets op een snapshot (het tijdstip) naar keuze klikken en voor ‘Apply’ kiezen (zie figuur 2).
Figuur 2, Hyper-V.
Figuur 2.
Voordat een snapshot wordt geactiveerd wordt je gewaarschuwd omdat je de huidige settings van de VPC verliest en het system voor een korte periode onbereikbaar zal zijn. Hoe dan ook, teruggaan naar het verleden is mogelijk. Eenmaal in het verleden begint er een nieuwe tijdlijn voor het besturingssysteem. Oude tijdlijnen blijven gewoon bestaan zolang je de snapshot of de snapshot subtree niet verwijderd (delete). Zo kan er dus een hele boomstructuur onstaan van tijdlijnen.
Figuur 3, Hyper-V.
Figuur 3.
Je doet er verstandig aan om bij iedere snapshot een notitie te maken over de status van VPC op dat moment zodat je later beter kunt beslissen naar welk moment je wilt terugkeren. Hiervoor is een Notes veld aanwezig. Eventuele korte notities kun je ook maken door een snapshot te hernoemen zoals in figuur 2.
Let op: op het moment van schrijven is Hyper-V nog niet officieel op de markt. Na het installeren van Windows Server 2008 kun je wel kiezen voor de Hyper-V rol, maar dit is een Beta-versie. Via Windows Update kun je al wel opwaarderen naar de RTM versie.
Conclusie
Met behulp van snapshots kun je naar hartenlust nieuwe features testen zonder bang te hoeven zijn dat je komt te zitten met een  systeem  dat niet meer naar behoren functioneert. Met een reis naar het verleden kunnen alle ongewenste acties ongedaan worden gemaakt.